Przystosowanie łazienki dla osoby niepełnosprawnej

Łazienka dla osoby niepełnosprawnej powinna być w pełni funkcjonalna, ułatwiająca poruszanie się w niej, bezpieczna, a co najważniejsze ma zapewniać intymność. Wszystko to jest możliwe dzięki bogatej ofercie sprzętów i rozwiązań sanitarnych dostępnych na rynku. W naszym artykule znajdziecie informacje, które pomogą Wam podczas remontu łazienki.

przystosowana_lazienka

Drzwi wejściowe
Pierwszym elementem, o którym trzeba pamiętać, a który bardzo często jest pomijany przy projekcie łazienki jest dostosowanie drzwi wejściowych, tak aby ułatwić wjazd do niej wózkiem. Po pierwsze zapomnijmy o progu, który utrudnia wjazd do łazienki. Drzwi wejściowe do łazienki standardowo powinny mieć 100 cm, natomiast przestrzeń manewrowa wewnątrz, powinna być nie mniejsza niż średnica okręgu o minimalnej wartości 150 cm. Ważne jest bowiem to, aby osoba niepełnosprawna mogła być jak najbardziej niezależna, dlatego jeśli nasza łazienka nie umożliwia swobodnego poruszania się na wózku, warto pomyśleć o jej poszerzeniu kosztem pozostałych pomieszczeń.

strefa_lazienki

Źródło: muratordom.pl

Poręcze
Uchwyty są niezbędnym elementem wyposażenia w łazience dla osób niepełnosprawnych. Rynek oferuje wiele rodzajów, o różnych długościach czy średnicy rur. Należy pamiętać, aby przed zakupem ustalić indywidualne potrzeby osoby korzystającej z toalety, by móc dobrać odpowiednie poręcze do wygodnego użytkowania. W łazience powinny być zamontowane poręcze uchylne lub stałe, po dwie przy umywalce (50 lub 60 cm długości) i dwie przy misce ustępowej (co najmniej jedna uchylna, minimum 70 cm długości). Ostatnia poręcz powinna być przymocowana przy prysznicu lub wannie. Wysokość montażu poręczy kształtuje się w przedziale 75-85 cm, uzależniona jest od wzrostu i budowy ciała osoby korzystającej, natomiast długość poręczy nie powinna przekraczać 80 cm.

porecze_lazienka

Źródło: swiatnieruchomosci.blox.pl

Toaleta
Dostosowanie miski ustępowej do potrzeb osoby poruszającej się na wózku jest bardzo ważne, aby mogła samodzielnie z niej korzystać. Zalecana jej wysokość to 40-50 cm, poziom miski i siedziska wózka muszą być takie same, dzięki temu przesiadanie się z wózka na toaletę będzie o wiele bardziej swobodne. Dobrze jest wyposażyć deskę wc we wzmocnione metalowe zawiasy, daje to gwarancję solidnego osadzenia deski. Przycisk spłukujący powinien znaleźć się na wysokości nie większej niż 120 cm, wygodnym rozwiązaniem są również automatyczne systemy spłukujące.

toaleta_lazienka

Źródło: www.grast-mtb.com.pl

Prysznic
Odpowiedniej wielkości wydzielone miejsce na podłodze, zamiast kabiny prysznicowej i brodzika pozwoli na swobodny dostęp do tej strefy osobie poruszającej się na wózku. Posadzkę należy wymodelować ze spadkiem 1% w kierunku odpływu w poziomie posadzki. Natrysk najlepiej umieścić w rogu pomieszczenia – częściową osłonę stanowią wtedy dwie ściany łazienki. Jeśli natrysk jest blisko wc, zamiast końcówki prysznicowej warto zamontować baterię typu bidetta – można wtedy skorzystać z sedesu jako bidetu. Prysznic powinien być wyposażony w siedzisko, zamontowane w sposób umożliwiający przesiadanie się z wózka oraz uchwyt lub drabinkę zamocowaną na specjalnej prowadnicy. Specjalne składane krzesełko prysznicowe o wymiarach 45×40 cm jest wygodne i nie zajmuje dużo miejsca po złożeniu. Nie wolno również zapomnieć o antypoślizgowych płytkach (powinny mieć klasę antypoślizgu w przedziale R9-R13), które zapewnią bezpieczeństwo użytkownikowi łazienki, a gładkie płytki ścienne umożliwią nam łatwe utrzymanie łazienki w czystości.

prysznic_lazienka

Źródło: www.grast-mtb.com.pl

Wanna
Wannę warto dobrać do konkretnego schorzenia – przy ograniczonej ruchomości kończyn dolnych zaleca się krótką wannę, natomiast przy usztywnieniu kręgosłupa – długą wannę. Aby zapewnić swobodny dostęp do wanny na całej długości, powinno się pozostawić przy niej wolną przestrzeń. Długość wanny nie powinna być mniejszą niż 150 cm, optymalna szerokość to 70-80 cm. Głębokość wanny powinna być zachowana na poziomie 38-42 cm. Na wannie warto zamontować deskę, na której można usiąść i wygodnie się umyć. Pomocne będą dwie poręcze – pozioma i pionowa – zabezpieczające przed upadkiem w czasie kąpieli. Istnieją też wygodne siedziska zawieszane na wannie. Osobom starszym, które mają kłopoty ruchowe, można w celu ułatwienia korzystania z wanny zamontować schodki z poręczami.

wanna_lazienka

Źródło: www.grast-mtb.com.pl

Umywalka
Zalecana szerokość umywalek to 60 cm. Wysokość blatu umywalki dla osoby dorosłej wynosi maksymalnie 80 cm. Wyprofilowany kształt umywalki oraz jej głębokość musi umożliwiać osobie na wózku podjazd. Bateria umywalkowa powinna być wyposażona w uniwersalną dźwignię, przycisk lub sensor elektroniczny. Lustro łazienkowe powinno być stosunkowo duże lub z zamontowanym systemem uchylnym, umożliwiającym dowolne przestawienie go.

umywalka_lazienka

Źródło: www.grast-mtb.com.pl

Podnośniki łazienkowe
W przypadku, gdy osoba starsza lub  osoba z ograniczeniami ruchowymi potrzebuje pomocy przy wejściu do wanny czy kabiny prysznicowej, idealnym rozwiązaniem jest wykorzystanie podnośnika łazienkowego. Podnośnik łazienkowy jest prosty w obsłudze oraz bezpieczny w użyciu, dostosowany do każdego typu wanny i kabiny. Bez obaw można używać go w kontakcie z wodą, a dodatkowo takie urządzenie sprawdzi się również w innych pomieszczeniach, dzięki szybkiemu oraz łatwemu mocowaniu. Szczególnie polecamy podnośnik ścienny LeviCare Q140, o którym przeczytacie więcej na naszej stronie.


Dofinansowanie do likwidacji barier architektonicznych
Osoby posiadające orzeczenie o niepełnosprawności, mają możliwość starania się o częściowy zwrot kosztów przystosowania łazienki do potrzeb użytkownika z ograniczeniami ruchu. Zwrot dokonywany jest w ramach likwidacji barier architektonicznych. Wnioski składa się w Miejskich Ośrodkach Pomocy Społecznej lub w Powiatowych Centrach Pomocy Rodzinie właściwych dla miejsca zamieszkania konkretnej osoby niepełnosprawnej. Realizacja wniosków następuje w miarę posiadanych przez MOPRy/PCPRy środków, według ustalonej kolejności (kolejności złożenia wniosku). Refundacja obejmuje maksymalnie 80% kosztów poniesionych w związku z realizacją przedsięwzięcia, wnioskodawca musi natomiast pokryć przynajmniej 20% tej sumy.